جامعه شناسی فرهنگی

تفکر انسان مانند یک چتر نجات است تنها زمانی می تواند کار کند که باز باشد

صفی‌اله ملکی در گفتگو با خبرنگار گروه فرهنگی پایگاه خبری تحلیلی «آوای ابهر»؛ گفت: تربیت دینی کودکان ماهیتی تدریجی و مرحله‌بندی‌شده دارد و والدین برای موفقیت در این مسیر ضروری است که پنج مرحله اساسی را بشناسند و اجرا کنند، اما آنچه امروز نگران‌کننده است، غفلت خانواده‌ها از این مراحل و در مقابل، تکرار رفتارهای ساده و در عین حال مخربی است که پیامد آن، دلزدگی تدریجی کودکان از دین خواهد بود.

وی با اشاره به اینکه مرحله نخست، «انس دینی» نام دارد، افزود: هنگامی‌که مادر، کودک را برای سکوت هنگام نماز تهدید می‌کند یا پدر او را به آرامش مطلق هنگام تلاوت قرآن وادار می‌سازد، در حقیقت موجی از احساسات منفی نسبت به دین در ذهن کودک ایجاد می‌شود. انس دینی حقیقی وقتی شکل می‌گیرد که کودک در مسجد یا نمازخانه با محبت و احترام پذیرفته شود.

دکتری جامعه‌شناسی مرحله دوم را «عادت دینی» معرفی کرد و یادآور شد: دوره پیش از بلوغ، حساس‌ترین زمان برای نهادینه شدن عادت‌های پایدار به شمار می‌رود. در این سن که کودک به دین اعتماد و علاقه دارد، نوعی «تحمیل ملایم» برنامه‌های دینی می‌تواند ثمربخش واقع شود.

وی با تأکید بر اینکه مرحله سوم، «معرفت دینی» یعنی پیوند زدن دین و دانش است، متذکر شد: کودک باید درک کند که دین و علم دو مسیر جدای از هم نیستند.

ملکی خاطرنشان کرد: مرحله چهارم، «شاکله دینی» زمانی است که فرد به همه پدیده‌ها با نگاه و بینش دینی می‌نگرند و مرحله پنجم، «خودجوشی دینی» فرا می‌رسد؛ جایی‌که فرد دیگر هیچ لحظه‌ای را به بطالت نمی‌گذراند.

وی عنوان کرد: در یک کلام، درک صحیح این مراحل و پرهیز از هرگونه اجبار خشک و خشن، رمز اصلی موفقیت والدین در تربیت نسلی متعهد و دیندار خواهد بود.

نوشته شده در  سه شنبه نوزدهم خرداد ۱۴۰۵ساعت   توسط دکتر صفی اله ملکی  |